Başlangıçta İngilizce olarak yazılmıştır, OpenAI tarafından çevrilmiştir.
Hayatımıza gürültüyle giren insanlar vardır, bir de sessizce gelip bir şekilde her şeyi değiştirenler. Benim hikâyem, insanların anlık mesajlar yerine mektuplarla bağlantı kurduğu Slowly adlı uygulamada başladı. İlk başta basit bir sohbetten fazlasını beklemiyordum. Sadece yeni insanlarla tanışacağımı, düşüncelerimizi paylaşacağımı ve farklı bakış açıları öğreneceğimi sanıyordum. Bir kişinin yavaş yavaş hayatımın en anlamlı parçalarından biri olacağını hiç hayal etmemiştim.
İlk konuşmaya başladığımızda dramatik ya da büyülü hiçbir şey yoktu. Biz sadece düşüncelerini, deneyimlerini ve kendilerinden küçük parçaları paylaşan iki yabancıydık. Ama bazen en güzel şeyler en basit biçimde başlar. Birbirimizi etkilemeye çalışma ya da olmadığımız biri gibi davranma baskısı yoktu. Yalnızca merak ve dürüstlük vardı.
Bağlantımızı daha da özel kılan şey, ikimizin de sosyal medya dünyasında gerçekten yaşamamasıydı. Pek çok insan zamanını çevrimiçi bağlantılar kurmaya harcarken, ikimiz de bundan uzak durduk. Takipçiler, trendler ya da hayatımızı yabancılara göstermek bizim için hiç önemli olmadı. Belki de bu yüzden sohbetlerimiz daha samimi hissettiriyordu. Birbirimizi dünyaya gösterdiğimiz hâlimizle değil, gerçekte olduğumuz gibi tanıyorduk.
Hikâyemizi düşündüğümde beni gülümseten bir diğer şey de ne kadar beklenmedik olduğu. Onunla tanışmadan önce hayatımda hiç erkek bir arkadaşım olmamıştı, onun da hiç kadın bir arkadaşı olmamıştı. İkimiz de bu tür bir bağa yabancıydık. Yine de tuhaf hissettirmek yerine çok doğal geldi. Yavaş yavaş düşüncelerimizi paylaşmakta rahatladık ve birbirimizi anlamaya başladık.
Zaman geçtikçe sadece mektup alışverişi yapan insanlar olmaktan çıktık. Korkularımızı, hayallerimizi, mücadelelerimizi ve genellikle başkalarına anlatmadığımız şeyleri paylaşmaya başladık. Artık sadece bir cevap beklemediğimi, onun cevabını beklediğimi fark ettim.
Beni en çok değiştiren şey yalnızca aşk değil, gelişimdi. Onunla tanışmadan önce insanların söylediği pek çok şeye sorgulamadan inanırdım. Çevremdeki fikirleri ve sözleri, kendimi gerçekten dinlemeden sık sık kabul ederdim. Ama o bana önemli bir şeyi fark ettirdi: Kendini anlamak da önemlidir. Durumlara farklı gözle bakmama ve kendi başıma düşünmeme yardım etti. Beni değişmeye zorlamadı; sadece kendimi daha net görmemi sağladı. Onun sayesinde kendi düşüncelerimin, duygularımın ve değerimin daha fazla farkına varmaya başladım.
İşte bu yüzden bizim hikâyemiz benim için sadece bir aşk hikâyesi değil. Aynı zamanda büyüme ve anlayış hikâyesi. Zor anlarda birbirimizi cesaretlendirdik, küçük başarıları kutladık ve birbirimize ilerlemeye devam etmeyi hatırlattık.
Benim için aşk, birdenbire ona âşık olduğumu fark ettiğim tek bir an değildi. Tıpkı tanıştığımız uygulama gibi yavaş yavaş oldu. Sabır, güven, anlayış ve tutarlılık içinde büyüdü.
Slowly’ye aşk aramadan katıldım ama çok daha anlamlı bir şey buldum. Sadece onu değil, kendimi de anlamama yardım eden birini buldum. Belki de hikâyemizin en sevdiğim yanı bu: Biz sadece âşık olmadık, birlikte büyüdük.
